Pierwsza latarnia morska w Jastarni zbudowana została w latach 1938-1939. Ażurowa wieża z elementów stalowych liczyła 25 m wysokości. Aparaturę latarni sprowadzono ze Szwecji. Po dokonaniu pierwszych prób wojna brutalnie przerwała historię tej latarni. W czasie obrony półwyspu wojsko polskie wysadziło ją w powietrze, gdyż mogła być wykorzystana jako punkt namiarowy dla niemieckiej artylerii okrętowej. Do dzisiaj pozostały po niej jedynie fundamenty, wystające z nich śruby kotwiące.

Drugą latarnię zbudowano na miejscu pierwszej w 1950 roku. Do zadań latarni przystosowano kolumnę buczka mgłowego. Kolumna ta ma kształt regularnego walca o średnicy 1,6 m i stała ongiś u stóp latarni Stilo. Jej pierwotna wysokość wynosiła 20,6 m. Poszczególne elementy pionowe wieży wykonane są z nitowanych blach stalowych i łączone między sobą na śruby. Po rozmontowaniu elementów przewieziono je do Jastarni i tam ponownie zestawiono. Obecnie całkowita wysokość latarni wynosi 13,3 m. Jej cokół stanowi obudowa betonowa o wysokości 2,4, m. Kolumna pomalowana jest w biało-czerwone pasy, a dziesięciokątna laterna zakończona jest stożkowatym dachem.