Port Regoujście jako Portum Rhegemunde wzmiankowany jest po raz pierwszy w dokumencie z 1287 roku, w którym książę Bogusław IV oraz opat klasztoru w Białobokach potwierdzają lubeckie prawo miasta Trzebiatowa, zezwalając jednocześnie miastu na pełną swobodę działania „w porcie zwanym Regoujście" oraz na wolną żeglugę na Redze. Tak więc Regoujście należało do położonego w górnym biegu rzeki Regi miasta Trzebiatowa. Żegluga i handel rozwijały się pomyślnie. Miasto rozkwitało i rozbudowywało się. Od 1416 roku Trzebiatów należał do Hanzy.

Zazdrosnym okiem patrzyły na to sąsiednie miasta: Kołobrzeg i Gryfice, które chciały Trzebiatów zniszczyć. I rzeczywiście, w 1456 roku kołobrzeżanie zablokowali ujście Regi, a wiatr, fale morskie i piasek spowodowały, że port Regoujście z czasem zamarł całkowicie.

W roku 1457 Trzebiatów przekopał nowe łożyska dla rzeki Regi, a u jej ujścia zbudowano nowy port. Nowy przekop wykonano tam, gdzie dzisiaj płynie główny nurt Regi. Budowę nowego portu rozpoczęto w miejscu, gdzie obecnie leży rybacka wieś Mrzeżyno. Jeszcze w 1712 roku trzebiatowscy kupcy posiadali 9 statków.

Stary port Regoujście położony był u ujścia Starej Regi, która wpadała niegdyś do morza w środku pomiędzy jej obecnym zachodnim ujściem w Mrzeżynie i wschodnim w Dźwirzynie. Współrzędne geograficzne portu wynosiły w przybliżeniu: 54°09' szerokości północnej oraz 15°21' długości wschodniej.

Można przypuszczać, ze w porcie Regoujście znajdowała się jedna z dwu najstarszych, obok Wisłoujścia, latarń morskich na polskim wybrzeżu - pomijając przypuszczenia o istnieniu takich latarń, jak Wineta czy Chełmska Góra. Berghaus podaje za Egerlandem, że w czasie wizytacji kościoła we wsi Roby, odległej o 5,5 km drogi na południowy zachód od Regoujścia, w dniu 30 czerwca 1594 roku sporządzono dokument, na podstawie którego zarządcy kościoła prosili księcia Jana Fryderyka o kamienie z wieży kościelnej w Rego-ujściu, której mury niszczeją123. Kamienie były potrzebne do budowy muru cmentarnego. W swojej decyzji z dnia 8 lipca 1597 roku książę nie wyrażał zgody na rozbiórkę wieży, gdyż ta, położona blisko nad brzegiem, służyła żeglarzom jako znak nawigacyjny.

1 »